Geschiedenis.

vv Nieuw-Lekkerland beschikt over ruim 75 jaar geschiedenis. Hier moet een deel komen te staan.

Tot op heden

Crisis, werkloosheid op grote schaal, weinig geld, verveling en geen ontspanning. Enkele woorden die de moeilijkheden van de dertiger jaren aangeven. Ondanks die moeilijke tijd of juist wel daardoor, kwamen een paar jongens op het idee een voetbalclub op te richten. Na wat pionierswerk kon de oprichting een feit worden en wel op 21 april 1932 in het "café den Braven" een kroeg boven aan de Middelweg. Het café bestaat inmiddels niet meer. Daarnaast is onze club in het leven van menig Lekkerlander en ook niet-Lekkerlanders vaak heel veel gaan betekenen. Door de oprichters werd ook gezocht naar een stuk grond om te voetballen en dit werd gehuurd van de heer T. Eijkelenboom voor het bedrag van 135 gulden per jaar. Inmiddels was er ook een voorlopig bestuur gezocht die bestond uit de heren P. Bouman(voorzitter), A.D. den Braven (secretaris), J. van Dam (penningmeester). Door de grote werkloosheid konden we beschikken over veel arbeidskrachten. Het eerste veld waarop gespeeld werd is de plaats waar nu het zwembad is. Opvallend is dat tijdens de aanleg van het zwembad in 1970 het gave riet gebruikt als drainage voor het veld nog te voorschijn kwam. Ook het bestuur zat niet stil en trachtte geld binnen te krijgen van nieuwe leden, dit viel niet mee omdat er veel armoede was. Op de vergadering stond dan ook de vaststelling van de contributie deze bedroeg 5 tot 20 cent per week. De grootste zorg was de kleedruimte, hoe groot moest hij worden en hoe moest hij worden ingedeeld. Uiteindelijk werd materiaal gekocht tegen de prijs van 236 gulden voor een houten gebouwtje van 11 bij 3 meter, twee kleedkamers van 4 bij 3 meter en daartussen een ruimte om consumpties te verkopen. Doordat reeds contributie was betaald kon de rekening worden voldaan. De heer Paardekoper maakte een werktekening en met vereende krachten werd het gebouw in elkaar gezet. Als verlichting werden stormlantaarns gebruikt, die werden opgehangen aan het dak om omstoten tegen te gaan. Blikken wasteilen werden gebruikt om het grootste vuil te verwijderen na een wedstrijd. Anderen beperkten zich door met een doek de vuilste plekken op hun lichaam te reinigen voor ze hun burgerpakje weer aantrokken. Er werd dus al wat gevoetbald. De afmeting van het veldje zorgden er voor dat veel ballen in de sloot terecht kwamen en daardoor loodzwaar werden. Besloten werd om kippengaas als omheining te gebruiken dus werd het veld al snel omgedoopt tot "kippenren". Ook werd er een klusjesman (Kees Snijders) aangesteld die de spijker en kwast hanteerde en na de wedstrijd de rotzooi van het veld verwijderde.Tamelijk regelmatig begon men ook met het spelen van wedstrijden, dat was voor de secretaris veel werk want alles moest persoonlijk worden verteld, er was toen nog geen telefoon, ook scheidsrechters moest men zelf gaan zoeken, gelukkig nam ook de publieke belangstelling toe. Er werd gevoetbald door 4 teams namelijk 3 senioren en 1 juniorenelftal. Het gebruikte vervoermiddel was toen de fiets, als er wat kapot was werd dit gerepareerd door de heer M. Huisman.



De naam Excelsior is ontstaan door een idee van voorzitter P. Bouman, inmiddels was het bestuur uitgebreid met 5 personen te weten J.van Dam, H.A. de Jong, Adr Scheffer, C. Paardekoper en T.Breedveld. In de begin jaren was men heel actief. Tegenstanders van die tijd waren o.a. Oranje-Wit, ASDO, DOSW uit Dordrecht, Ajax uit Alblasserdam. DWO uit H.I.Ambacht, SDO (het huidige De Zwerver) uit Kinderdijk en AVV uit Ammerstol. Excelsior had ook talenten want de heren M.Huisman en .A.D. den Braven werden uitgenodigd voor een vertegenwoordigend elftal van de bond. In 1933 werd de bond (DEO) ontbonden en werd er overgestapt naar de DVB (dordtse voetbal bond) die toen al 22 jaar bestond, Functiebekleders uit die tijd waren Adr Ros, N Huisman, A Aceton, T.J. den Ouden, Ath Goud, L Poldervaart, Adr Ceton, G de Vreede, Adr Rijnshof. A de Ridder, H van Dijk en Ant Ros. In 1934 gaf de club al blijk van het feit dat men het totale welzijn van Nieuw-Lekkerland voor ogen had. Met gymnastiekvereniging Kracht&Vriendschap en muziekvereniging Apollo werd een oranjefeest georganiseerd.



De oorlog naderde en het aantal elftallen liep terug. In 1937 werd toegetreden tot de CNVB en werd er besloten voorlopig slechts met een elftal aan de competitie deel te nemen. In 1938 kon opnieuw een kampioenschap voor het eerste elftal. Op 24 Maart 1939 was er een gecombineerde bestuursvergadering tussen De Zwerver en Excelsior. Het idee had postgevat om beide verenigingen samen te voegen, de naam zou ZEC worden en er zou de ene keer op Kinderdijk en de andere keer bij Nieuw-lekkerland worden gespeeld. Het idee was overigens ontstaan bij De Zwerver. De oorlogsjaren waren voor het merendeel kommer en kwel, Excelsior had nog maar 21 betalende leden. De contributie bedroeg 0,25 cent tot 15 jaar, 0.75 cent tot 17 jaar en 1,50 gulden voor overige leden. In 1940 was de CNVB gefuseerd met de KNVB en Excelsior ging spelen in de afdeling Dordrecht. De naam Excelsior werd veranderd in VVE. Een bestuursbesluit in die jaren was dat bij de opstellingen rekening werd gehouden met de trainingsopkomst van de spelers. Tevens werd getracht weer een junioren elftal te formeren, die men dan in zou schrijven voor de competitie. De oorlog zorgde er voor dat men heel zuinig om moest gaan met de voetbalschoenen en kleding, meestal werden spullen van oud-leden gevraagd om toch te kunnen voetballen. In 1946 ontstond bij enkele mensen in het dorp het idee om meer takken van sport te gaan beoefenen en zocht men toenadering tot de voetbalclub, besloten werd de club te veranderen in een sportvereniging met meerdere sporten, bestaande uit turnen, dammen en voetbal dit geschiedde in november 1946. Ook ontstond er een clubblad waar men ook berichten ontving uit Indië van spelers die ons vaderland moesten dienen dit waren o.a. Joop van Dorssen, Jaap van de Berg, Piet van Beuzekom, Peet Timmer en Arie Poirot. De laatstgenoemde kwam uit een familie waarvan nog vier broers bij ons speelde. Het clubblad is geen lang leven beschoren geweest in december 1947 verscheen het voor de laatste maal, de reden was een groot geldgebrek. De Zwever zocht nogmaals toenadering voor een fusie maar ook ditmaal liep het op niets uit. Ook werd er besloten een gebouw neer te gaan zetten, dit werd door de sportvereniging betaald omdat de afdeling voetbal dit onmogelijk alleen kon bekostigen, er was op dat moment 207 gulden en 37 cent in kas en het gebouw moest 7000 gulden kosten dus alleen kon dit nooit, grote animator voor dit gebouw was de heer J.G. Slob. Uiteraard waren veel mensen van de sportvereniging bereid om hun vrije uurtjes te besteden aan de bouw van dit sportgebouw.

Kampioensteam mei 1938

Dit zelfde gebouw doet nog steeds dienst als kantine van de voetbalvereniging. De jaren veertig liepen ten einde en VVE had naast de titel gegrepen, tevens was het onmogelijk om aan onze clubkleuren te komen (geelzwart gestreept) stelde het bestuur voor van clubkleuren te veranderen, in de ledenvergadering van 05-08-1949 werd besloten de kleuren te veranderen in groen –wit zoals het nog steeds is. Het aantal leden bedroeg toen 90 mensen. In 1950 was er direct een groot feest in Nieuw-lekkerland. De officiële opening van de nieuwe accommodatie vond plaats en tevens promoveerde de club naar de vierde klas door een gelijk spel tegen Oranje Wit uit Dordrecht. In 1952 was er een gebeurtenis die veel stof deed opwaaien, de vraag was of de dames van de leden vrij entree mochten hebben op het sportpark, dit voorstel werd afgewezen, gelukkig is dit later teruggedraaid. Ook werd er vergunning aangevraagd voor het verkopen van zwakalcoholische dranken, die door B&W werd verleend. Door het nieuwe complex moest ook de contributie fors worden verhoogd. In 1951 werd een trainer aangesteld de heer H. Zwang die tevens de junioren moest trainen, normaliter gebeurde dit door eigen leden zoals bijvoorbeeld W. Dekker. In 1953 werd er voor het eerst deelgenomen aan een jeugdkamp van de KNVB, de kosten waren 13,50 gulden exclusief reiskosten. J.G. Slob en H. Plaisier waren de grote animators. De trainer werd in dat jaar vervangen door de heer T. Klootwijk, dit was maar van korte duur, de man kon niet met de spelers overweg en verdween weer snel, de jeugd werd weer getraind door eigen leden, dit duurde tot in de jaren zeventig. Klootwijk werd opgevolgd door de heer de Bruijn die als oud-international veel respect afdwong. Na deze man kwam de heer A. den Butter die tot in de jaren zestig bleef. Tevens werd de sportvereniging uitgebreid onder voorzitterschap van W. Borsje sloot de tafeltennis vereniging zich aan. Bestuurslid J.D. Seip (hoofd openbare lagere school) trachtte schoolvoetbal te introduceren, dit lukte later pas toen de heer P.D. Blommaard zich bij de club meldde hij verving de heer Seip als schoolhoofd en startte onder het mom van, "schooldag lichamelijke opvoeding", het schoolvoetbal ging van start. In 1955 werd de accommodatie uitgebreid met een kleine zaal die haaks op het bestaande gebouw werd gebouwd, deze ging dienst doen als kantine. De heer Kamsteeg werd aangesteld als conciërge/terreinknecht en de scholen konden daardoor gymnastiekles in de grote zaal gaan geven, die inmiddels was voorzien van een nieuwe vloer. In de jaren vijftig gebeurde er weinig op sportief gebied en enige wat het verleden meldt is een overwinning van het zilveren-brug toernooi bij I.F.C. waar wij onze buren een nederlaag van 4-0 bezorgden. Ander opmerkelijk punt was dat het pas opgerichte Streefkerk hun wedstrijden op ons veld ging spelen, dit duurde zes jaar toen kreeg men eigen velden. Ook werd in 1957 het 25-jarig bestaan gevierd, dit gebeurde door een feestavond en een jubileum wedstrijd tegen De Zwerver.

De begin jaren zestig bracht ons precies na tien jaar weer een kampioenschap, zonder zelf te spelen werden we kampioen en promoveerde naar de 3 e klasse, tot dan het hoogste ooit bereikt voor onze club.



Ook werd de naam VVE omgedoopt in voetbalvereniging Nieuw-lekkerland, dit gebeurde omdat de radio uitslagen ging vermelden en VVE minder zou aanspreken als Nieuw-lekkerland. Toch degradeerde het eerste elftal weer snel uit de 3 e klasse, wat het bestuur deed besluiten om de selectie toe te spreken en in te gaan stellen dat men om in het eerste te kunnen spelen verplicht moest trainen. Ook was er een groep mensen die het clubblad weer nieuw leven in wilde blazen, deze groep bestond o, a, uit D. Kooi, P.D. Blommaard, J. Molenaar en J. v.d. Berg, in 1962 was de eerste uitgave, het blad kreeg de naam Groen-Wit, het blad onder dezelfde naam bestaat overigens nog steeds. De rubriek "vrouwenpraat" was een veel gelezen rubriek geschreven onder de naam "Lelanie", de echte schrijver bleek een man te zijn namelijk J. v. Beek. Per 1 januari 1962 werd toestemming verleent aan A.B. Blomaard een huis te bouwen naast/achter het eerste veld, het huis is inmiddels afgebroken en stond achter het scorebord, de toenmalige bewoner is nu bij de meeste bekend als " opa " Blomaard van het jeugdbestuur. De club bestond in 1963 uit 5 senioren, 3 junioren en 1 pupillen elftallen, inmiddels was de afdeling tafeltennis ter ziele gegaan en kwam daar een afdeling biljart voor in de plaats. Aan de vv De Zwever was inmiddels toestemming verleend om een viertal seizoenen gebruik te maken van ons terrein. Wegens plaats gebrek bij hen. Inmiddels moest de terreinknecht/conciërge in vaste dienst worden genomen en vierde samen met zijn echtgenote hun jubileum bij de voetbal wegens een lang dienstverband. In 1966 werd de heer H. Kamsteeg opgevolgd door de heer A.A. Tukker die in 1969 op zijn beurt weer werd opgevolgd door de heer A.J. Poldervaart, die de zaak runde tot 1974, toen besloot het bestuur om alles in eigen hand te nemen en vrijwilligers in te gaan zetten, wat tot op heden nog steeds gebeurd. In 1964 trad trainer F.C. Wolsink in dienst bij de club en wist met het team het 3e klasse schap te heroveren. Ook nu kon het herwonnen terrein niet worden vastgehouden en werd onder de toenmalige trainer Attassio weer gedegradeerd naar de 4e klasse.

Toen kwam de toch wel legendarische trainer Ravenschot in dienst die met een onderbreking van ongeveer anderhalf jaar, tot 1978 in bij ons bleef werken met veel succes. Deze man kreeg zelfs de spelers vrouwen enthousiast en organiseerde voor hen een ontbijt in de kantine, de spelers moesten thuis op de kinderen passen. De leeftijdsgrens om lid te worden was inmiddels verlaagd tot 8 jaar, wat betekende dat er toen 350 leden waren en er ruimte gebrek kwam om  te kunnen omkleden. Het bestuur besloot om 2 houten kleedkamers te bouwen in het verlengde van de kleine zaal (het huidige ballenhok en scheidsrechtersruimte). Ook waren er inmiddels leden gehuldigd die 25 jaar lid waren deze groep bestond uit 25 personen en wat hier opviel was dat al deze heren een functie binnen de vereniging hadden bekleed. De heer J.G.Slob kreeg een KNVB bondsspeld uitgereikt voor zijn verdienste voor de voetbalsport in het algemeen en in het bijzonder voor de vv Nieuw-lekkerland. Inmiddels had de heer Slob de voorzitters hamer overgedragen aan "meester" A.B. Blommaard en was de heer D. Kooi zich gaan bezighouden met het samenstellen van de elftallen (dit doet hij overigens nu weer) later bijgestaan door A.B. Blommaard. Ook werd besloten meer te organiseren naast het voetbal, zoals feesten, rad van avontuur, klaverjassen enz, grote animators van die tijd waren R.C. Rotmeijer en T. Deelen naar de laatste is de klaverjasbeker vernoemd. De jaren zeventig kunnen tot nu toe worden beschouwd als de meest succesvolle voor de club, onder een enthousiaste elftalcommissie en een heel goede jeugdtrainer de heer L.C. Lodder en niet te vergeten trainer Ravenschot, werden verschillende kampioenschappen behaald. Ook begon toen de commercie zijn intrede te doen in het amateur voetbal en werd er door enkele middenstanders en bedrijven trainingspakken geschonken. In die periode droeg voorzitter Blommaard de voorzittershamer over aan de heer H. Plaisier, de heer Blommaard kreeg voor zijn verdienste de bondsspeld van de KNVB opgespeld. In 1972 werd in ruime mate aandacht besteed aan het 40-jarig bestaan, door enkele vooraanstaande personen uit de gemeente werd een comité van aanbeveling samengesteld, met de bedoeling de vereniging financiële middelen te verschaffen.



Er werd een feestavond gegeven en een receptie gehouden. Het 2e , 3e , 4e waren dit jaar kampioen geworden en er diende zich een probleem voor omtrent de besteding van fonds.

Ook werd de accommodatie verbouwd door veel vrijwilligers tot het nu nog bestaande complex, voorzitter Plaisier mocht op 23 juni 1978 de eerste steen leggen voor zes nieuwe kleedkamers en 29 september werd de geheel veranderde accommodatie hergeopend. Minder leuk was dat de club direct degradeerde uit de 1e klas, vermeldens waard is nog dat de competitie wedstrijd tegen Ijsselmeervogels bezocht werd door 2200 bezoekers. Trainer Ravenschot verliet na een tiental jaren onze club en werd opgevold door de heer Buitelaar, deze vertrok na een seizoen om zijn geluk te gaan beproeven in het betaalde voetbal (NAC). Zijn taak werd overgenomen door de heer van Gulik. In 1980 promoveerde het 1e en het 2e en kwamen we terug in de 1e klasse. Eind 1979 was de voorzitters hamer overgedragen aan D. Kooi en werd de heer Plaisier een afscheidsreceptie aangeboden en werd tot erelid benoemd, ruim 31 jaar had hij allerlei functies in het bestuur uitgeoefend, ook kreeg hij de titel lid van verdienste van de afd Dordrecht en de zilveren speld van verdienste van de KNVB uitgereikt.



Dat onze club ook in die tijd over veel jeugdig talent beschikte blijkt wel uit het feit dat, A.J. Dekker door Feijenoord werd ingelijfd, A. v.d. Ham, J.Slob werden geselecteerd voor het districtsteam, C. de Bruin een proefwedstrijd ging spelen bij NAC en C. Koudstaal verhuisde naar F.C. Dordrecht. Opvallend is dat na verloop van enkele jaren alle spelers weer terugkeerden naar onze club, dus clubliefde bestaat toch echt blijkt hieruit. In de begin jaren tachtig waren er enkele hoogte punten, namelijk het spelen tegen de profclub F.C. Utrecht de uitslag was 1-1. Ook vond er een uitwisseling plaats met de Belgische club SK den Haan, een badplaats nabij Oostende, daarbij hebben beide clubs prettige herinneringen aan overgehouden. Ook werd er door de heren W. Borsje, D. van Namen en K. den Ridder een supportersvereniging gevormd om de altijd vele supporters van een bepaalde structuur te voorzien. Aan het sportcomplex werd de naam "Excelsior" gegeven die werd bedacht door de heren D. Kooi en C. de Koning. Ook kreeg het bestuur de mededeling dat mede oprichter P. Bouman afstand deed van zijn erelidmaatschap, omdat hij zijn daden niet meer relevant vond in vergelijking met wat er nu tot stand was gekomen, een bijzondere actie omdat hij die titel vanaf 1934 heeft gedragen. Niemand binnen onze gemeente twijfelt meer aan de levensvatbaarheid van de v.v. Nieuw-lekkerland. Ook in de toekomst zal het welzijn van de lekkerlanders voorop staan, uiteraard in de vorm van het beoefenen van de voetbalsport met daarbij de gedachte: "Een gezonde geest in een gezond lichaam". Gezamenlijk zullen de leden van de club op die weg voort moeten gaan. Nieuw-lekkerland zal dan met veel inzet van vrijwilligers een lang leven toebedeeld zijn.



Deze geschiedenis is deels gehaald uit het door Dick Kooi geschreven jubileum boek van het 50 jarig bestaan van v.v. Nieuw- Lekkerland

Rien van Anrooij





Vanaf 1980 tot heden,

In het seizoen 79/80 worden zowel Nieuw–Lekkerland 1 als 2 kampioen.

Hierdoor keert men na twee seizoenen weer terug naar de hoogste klasse van het zaterdag amateurvoetbal. De eerste(hoofd)klasse bestond toen nog maar uit twee klassen A en B.

Later werd dit naar drie klassen uitgebreidt. Nieuw–Lekkerland verbleef acht jaar achtereen op het hoogste platform van het zaterdagvoetbal. Hoofdzakelijk speelde men in de onderste regionen van de middenmoot, met als uitschieter het seizoen 83/84 toen eindigde men als tweede en pakte men de derde periode titel. Hierdoor kon men in seizoen 84/85 meedoen met de betaalde beker(Amstelcup). Tegenstander was Pec Zwolle met Piet Schrijvers en Kees van Kooten als spelers en Co Adriaanse als trainer. Nieuw–Lekkerland speelde thuis een schitterrende pot voetbal en dwong door een 3-3 gelijkspel een replay in Zwolle af.

In de uitwedstrijd ging Nieuw–Lekkerland met 3-1 eervol uit de betaalde beker van de KNVB. Beide wedstrijden werden door de NOS met het programma Studio Sport in beknopte samenvatting verslagen. In totaal speelde Nieuw-Lekkerland negen seizoenen op het allerhoogste niveau van het zaterdagvoetbal. Er werden 232 wedstrijden gespeeld, 71 overwinningen, 63 gelijk en 98 verloren. Dit leverde 276 punten op en een doelsaldo van 335 voor en 403 tegen en een 51e plaats op de ranglijst aller tijden van het zaterdag amateurvoetbal. Bekende trainers waren in deze periode Huub van Gulik, Jaap Viergever, Ton de Hoop, Ton Zoutendijk en Dik Buitelaar. In deze glanzende periode speelde men ook vaak tegen betaalde en buitenlandse profclubs zoals FC Utrecht 1-1, Ipwisch Town 0-4, Sparta 1-8 en Real Zaragozza van Leo Beenhakker.

Andere hoogte punten waren het stranden in de kwartfinale van de amstelcup tegen SVW (zo) na strafschoppen in het seizoen 82/83 waardoor men een halve finale tegen Feijenoord 2 misliep. Twee degradatie duels tegen VVOG in Veenendaal om lijfsbehoud in het seizoen 81/82. En tegen RCL en IJVV een driekamp om niet te degraderen in het seizoen 86/87. Meeste doelpunten in een wedstrijd tegen RVVH 6-6 seizoen 86/87.

Nadat men in het seizoen 87/88 degradeerden speelde men drie jaar lang een anonieme rol in de tweede klasse om in het seizoen 91/92 opnieuw te degraderen naar de derdeklasse. Het verblijf hier was van korte duur want na één jaar duikelde men naar de vierde klasse.

In het seizoen 94/95 bereikte Nieuw-Lekkerland de finale van de Dortenaarcup, deze ging met 1-0 verloren van Sliedrecht (zo). Het seizoen 95/96 bracht via trainer Ton Dekker een algehele periode titel van de vierde klasse. De promotiewedstrijd tegen Maasdijk op het veld van Heerjansdam werd bij een 1-1 tussenstand gestaakt vanwege ongeregeldheden langs het veld en het raken van de grensrechter door een bierblikje. Elf dagen later is de wedstrijd zonder toeschouwers in Scheveningen uitgespeeld, Nieuw-Lekkerland trok na verlengingen aan het langste eind 2-1 en promoveerden toen twee klassen tegelijk vanwege de invoering van de hoofdklassen in het zaterdagvoetbal. (De zondag had dit al jaren). De vreugde van de promotie was van korte duur want na één seizoen degradeerden men al weer naar de derde klasse.

In het seizoen 98/99 neemt Nieuw-Lekkerland als hoogste op de ranglijst (vierde) een periode over. Met Schelluinen en HSSC '61 waar in de competitie van ieder twee keer werd verloren, rekende men nu wel met deze tegenstanders af en ging men naar de volgende ronde.

Na afgerekend te hebben met GVV '63 7-1 moest men in de laatste wedstrijd Brakel zien te nemen, dit gebeurde met een 2-0 overwinning en men was weer tweede klasser.

Nieuw-Lekkerland vecht voornamelijk tegen degradatie in de tweede klas. Drie sezoenen achteréén is men van een andere ploeg afhankelijk om niet te degraderen, en het geluk is met de plaatselijke voetbal trots. In het seizoen 2003/2004 kunnen er op een gegeven moment nog zeven ploegen kampioen worden waaronder Nieuw-Lekkerland. Op de slotdag gaat het uiteindelijk tussen de nummers één (Nw Lekkerland) en twee (Almkerk). Nieuw-Lekkerland heeft aan een gelijkspel genoeg, en voor de ogen van ± 1800 toeschouwers komt Nieuw-Lekkerland in de 96e minuut op gelijke hoogte 1-1 door een kopbal van de zestienjarige Gert Jan Stout.

Zodoende promoveert Nieuw-Lekkerland na een afwezigheid van 13 jaar weer naar het niveau waar men in het seizoen 90/91 voor het laatst actief was. Nieuw-Lekkerland weet zich in het debuut jaar te handhaven in de eerste klasse.

Het seizoen 2004-2005 is een merkwaardig jaar. Met de winterstop staat Nieuw-Lekkerland troosteloos onder aan 4 punten uit 11 gespeelde wedstrijden. Toch volgt er een enorme eindsprint en komt men uit op 22 punten wat voldoende is voor handhaving.

Seizoen 2005-2006

Seizoen 2006-2007

Seizoen 2007-2008

Seizoen 2008-2009

Seizoen 2009-2010
Een uitstekend seizoen waarin extra kansen liggen door de nieuw te vormen Topklasse waardoor er extra plaatsen te verdelen zijn voor de Hoofdklasse. Tot de laatste wedstrijd blijft het daarom spannend. In de laatste thuiswedstrijd tegen Dinteloord wordt de felbegeerde 4e plaats veiliggesteld en speelt Nieuw-Lekkerland volgend jaar Hoofdklasse!

Seizoen 2010-2011
Weer terug in de Hoofdklasse B weet Nieuw-Lekkerland in de 1e helft van de competitie vriend en vijand te verbazen. De club die van te voren als degradant bestempeld was behaald zelfs een 4e plaats voor de winterstop. Na de winterstop gaat het stukken minder en dalen we af naar de gevaren zone. Uiteindelijk weten we de nacompetitie ook nog te ontlopen en eindigen op een 10e plaats. De doelstelling met trainer Johan van Bijsterveld is gehaald: Handhaving in de Hoofdklasse.